غریبه آشنا

زندگی همچون بادکنکیست در دستان کودکی،که همیشه ترس از ترکیدن آن لذت داشتنش را از بین می برد.

صفحه اصلي | آرشيو مطالب | تماس با من |

Template

هوای آسمان دیده ابریست پر از تنهایی نمناك هجرت تو تا بیراهه های بی قراری دل من را كشانیدی و رفتی پریشان كردی و شیدا نمودی تمام جاده های شعر من را رها كردی شكستی خرد گشتم تو پایان مرا دیدی و رفتی

\|	نوشته شده توسط پرستو

دوستی

دل من دیر زمانی است که می پندارد :
دوستی نیز گلی است:
مثل نیلوفر و ناز، ساقه ترد ظریفی دارد.
بی گمان سنگدل است آنکه روا می دارد.
جان این ساقه نازک را دانسته بیازارد!

در زمینی که ضمیر من و توست،
از نخستین دیدار،
هر سخن، هر رفتار،
دانه هائی است که می افشانیم.
برگ و باری است که می رویانیم
آب و خورشید و نسیمش مهر است

گر بدانگونه که بایست به بار آید،
زندگی را به دل انگیز ترین چهره بیاراید.
آنچنان با و درآمیزد این روح لطیف،
که تمنای وجودت همه او باشد و بس.
بی نیازت سازد از همه چیز و همه کس.

زندگی، گرمی دلهای به هم پیوسته ست
تا در آن دوست نباشد همه درها بسته ست.

در ضمیرت اگر این گل ندمیده است هنوز،
عطر جان پرور عشق
گر به صحرای نهادت نوزیده است هنوز
دانه ها را باید از نو کاشت.
آب و خورشید و نسیمش را از مایه جان
خرج می باید کرد، رنج می باید برد، دوست می باید داشت!

با نگاهی که در آن شوق برآرد فریاد
با سلامی که در آن نور ببارد لبخند
دست یکدیگر را بفشاریم به مهر جام دلهامان را
مالامال از یاری، غمخواری
بسپاریم به هم، بسرائیم به آواز بلند:
شادی روی تو! ای دیده به دیدار تو شاد
باغ جانت همه وقت از اثر صحبت دوست
تازه ، عطرافشان، گلباران باد

...

\|	نوشته شده توسط پرستو

غریبه آشنا

Template

pctfx3.3

Lonely Girl Template

ثبت سايت دامنه فارسي لينوکس سرور