اسم تو گل شكل تو گل

اما خودت خاري و بس

بغض مني نميشكني

گرفته اي راه نفس

                      ظالم ، ظالم، منو ميازاري و بس

با همه خوب خنده به لب

به جان من خشم غضب

هميشه دوست هميشه يار

براي من طناب دار

                   ظالم ظالم، منو ميازاري و بس

اسم تو گل شكل تو گل

اما خودت خاري و بس

بغض مني نميشكني

گرفته اي راه نفس

                    ظالم ، ظالم، منو ميازاري و بس

                    ظالم ، ظالم، منو ميازاري و بس

تو چشم ديدن مني

تو پاره تن مني

شكست من شكست ماست

زخم نزن كه ميشكني

تو از مني يا بر مني

تو عاشقي يا دشمني

يه روز حيات يه روز عدم

يه وقت زياد يه لحظه كم

خسته از اين حال و هوا

از اين همه چون و چرا

ظالم ، ظالم، منو ميازاري و بس

اسم تو گل شكل تو گل

اما خودت خاري و بس

بغض مني نميشكني

گرفته اي راه نفس

اسم تو گل شكل تو گل

اما خودت خاري و بس

بغض مني نميشكني

گرفته اي راه نفس

                    ظالم ، ظالم، منو ميازاري و بس

                    ظالم ، ظالم، منو ميازاري و بس

"نمی تونم"

اونکه یه وقتی تنها کسم بود

تنها پناه دل بی کسم بود

تنهام گذاشت و رفت از کنارم

از درد دوریش من بی قرارم

خیال می کردم پیشم می مونه

ترانه عشق واسم میخونه

خیال می کردم یه همزبونه

نمی دونستم نامهربونه

با اینکه رفته اما هنوزم

از داغ عشقش دارم می سوزم

فکر و خیالش همش باهامه

هر جا که می رم جلو چشامه

جلو چشامه

دلم میخواد تا دووم بیارم

رو درد دوریش مرهم بزارم

اما نمیشه، راهی ندارم

نمی تونم من طاقت بیارم

 نمی تونم من طاقت بیارم

اونکه یه وقتی تنها کسم بود

تنها پناه دل بی کسم بود

تنهام گذاشت و رفت از کنارم

از درد دوریش من بی قرارم

خیال می کردم پیشم می مونه

ترانه عشق واسم میخونه

خیال می کردم یه همزبونه

نمی دونستم نامهربونه

با اینکه رفته اما هنوزم

از داغ عشقش دارم می سوزم

فکر و خیالش همش باهامه

هر جا که می رم جلو چشامه

جلو چشامه

دلم میخواد تا دووم بیارم

رو درد دوریش مرهم بزارم

اما نمیشه، راهی ندارم

دلم میخواد تا دووم بیارم

رو درد دوریش مرهم بزارم

اما نمیشه، راهی ندارم

نمی تونم من طاقت بیارم

 نمی تونم من طاقت بیارم

اي كه بي تو خودمو، تك و تنها ميبينم

هر جا كه پا ميزارم، تو رو اونجا ميبينم

يادمه چشمهاي تو، پر درد و غصه بود

قصه غربت تو، قد صد تا قصه بود

ياد تو هر جا كه هستم با منه

داره عمر منو آتيش ميزنه

تو برام خورشيد بودي توي اين دنياي سرد

گونه هاي خيسم دستهاي تو پاك ميكرد

حالا اون دستها كجاست؟ اون دو تا دستهاي خوب

چرا بي صدا شده لب قصه هاي خوب

من كه باور ندارم اون همه خاطره مرد

عاشق آسمون پشت يك پنجره مرد

آسمون سنگي شده

خدا انگار خوابيده

انگار از اون بالاها گريه هام نديده

ياد تو هر جا كه هستم با منه

داره عمر منو آتيش ميزنه

ياد تو هر جا كه هستم بامنه

داره عمر منو آتيش ميزن