خداحافظ گل لادن، تموم عاشقا باختن

ببین گریه هام از عشق، چه زندونی برام ساختن

خداحافظ گل پونه ، گل تنهای بی خونه

لالایی ها دیگه خوابی به چشمونم نمیشونه

یکی با چشم های نازش دل کوچیکم لرزوند

یکی با دست ناپاکش گل های باغچمو سوزوند

تو این شبهای تو در تو خداحافظ گل شب بو

هنوز آوار تنهایی داره می باره از هرسو

داره می باره از هرسو

داره می باره از هرسو

خداحافظ گل مریم ، گل مظلوم پر دردم

نشد با این تن زخمی به آغوش تو برگردم

نشد تا بغض چشمات به خواب قصه بسپارم

از این فصل سکوت و شب غم بارون بردارم

خــــیـــلـــــــــی ســــــــخــــــــــتــــــــه

خیلی سخته چیزی رو که تا دیشب بود یادگاری

خــــیـــلـــــــــی ســــــــخــــــــــتــــــــه

اینم لینک دانلودش

بچه ها ببخشید دلم خیلی گرفت این  جور موقع ها فقط داریوش اینم تقدیم به همه دوستانم چون منم مثل یه پرنده مهاجر تا هفته دیگه ......

پرنده مهاجر

روی پرنده مهاجر کلیک کنید اهنگشم میتونید دانلود کنید:

ای پرنده مهاجر ای پر از شهوت رفتن
فاصله قد یه دنیاست بین دنیای تو با من
تو رفیق شاپرکها من تو فکر گله‌مونم
تو پی عطر گل سرخ من حریص بوی نونم
دنیای تو بی‌نهایت همه جاش مهمونی نور
دنیای من یه کف دست روی سقف سرد یک گور

من دارم تو آدمکها می‌میرم تو برام از پریها قصه می‌گی
من توی پیله وحشت می‌پوسم برام از خنده چرا قصه می‌گی

کوچه پس کوچه خاکی در و دیوار شکسته
آدمهای روستایی با پاهای پینه بسته
پیش تو یه عکس تازه است واسه آلبوم قدیمی
یا شنیدن یه قصه است از یه عاشق قدیمی
برای من زندگی اینه پر وسوسه پر غم
یا مثل نفس کشیدن پر لذت دمادم

ای پرنده مهاجر ای همه شوق پریدن
خستگی یه کوله باره روی رخوت تن من
مثل یک پلنگ زخمی پر وحشت نگاهم
می‌میرم اما هنوزم دنبال یه جون پناهم
نباید مثل یه سایه زیر پاها زنده باشیم
مثل چتر خورشید باید روی برج دنیا باشیم

بعضي دوستان پرسيدن از قسمت 25 به بعد كجاست كه من نگاه كردم و ديدم همه قسمت ها هست البته بين بعضي قسمت ها من شعر يا مطلب ديگه اي گذاشتم ولي به هر حال هست مي تونيد از آرشيو مطالب هفته چهارم تير ماه نگاه كنيد تا همه قسمت ها رو ببينيد. اميدوارم مشكلتون حل شده باشه.

ss عزيز من دليل نيومدن ديشب و امروز صبح نوشتم اما دليل مردنم براي همه مردن مردنه در مورد ادامه داستان من هم بميرم دوستم به خاطر قولي كه من به شما دادم ادامه داستان براتون مي زاره پس خيالتون راحت فقط دوست دارم همه وبلاگم و شعرهامو بخونيد و تو اخرين نظرتون در مورد وبلاگمم نظر بديد در مورد هر چي كه تو اين وبلاگه البته اگر دوست داريد اما نظرتون تو همين رمان در امتداد حسرت بگيد.

سامان عزيز نفهميدم منظورتون چيه :‌اما اگر منظور از شناخت دانستن راجب منه: من ليسانس مديريت دارم در حال حاضر به عنوان حسابدار در شركتي كار مي كنم. البته در حال حاضر به مرده بيشتر شباهت دارم. به هر حال سوالي داري بپرس بازم ميگم اينا مهم نيست ادم مرده به درد كسي نميخوره. مهم اينه كه بتونم داستان تموم كنم شايد بعدش ديگه از همين مرده هم كسي خبري نشنوه. داستان هاي خودم و همه شعرها و متنهاي نوشته خودم پاره شد و دور ريخته شد.. ديگه چيزي ندارم. مردم براي همه كساني كه ميشناسن و نميشناسن به جاي اينكارا بريم داستان بخونيم  بهتر نيست به جاي وقت تلف كردن راجب موجود بي مصرفي مثل من بريم ادامه داستان هيجان انگيز بخونيم...

بچه ها برای رفع خستگی این شعر و این پیام ها تقدیم شما

عكس تو هميشه اينجاست كه نده دوريت عذابم.

بشمرم چند تا ستاره كه ببينمت تو خوابم

بيا با من قدم بزن تو كوچه درد دلهام

بشكنه تنهايي من با يه تبسم،  يه سلام

پاييز مياد از اشك تو واسه خودش غم مياره

بهار پيش رنگ نگات قشنگيشو كم مياره

عكس تو هميشه اينجاست كه نده دوريت عذابم.

بشمرم چند تا ستاره كه ببينمت تو خوابم

بيا با من قدم بزن تو كوچه درد دلهام

بشكنه تنهايي من با يه تبسم،  يه سلام

پاييز مياد از اشك تو واسه خودش غم مياره

بهار پيش رنگ نگات قشنگيشو كم مياره

كي از تو مهربونتره وقتي غريب و  بي كسم

با شوق حس عطر تو تازه مي شه هر نفسم

عشق منو پيدا بكن از نامه هاي گمشده

شايد بفهمي دلم از خود چرا بي خود شده

عكس تو هميشه اينجاست كه نده دوريت عذابم.

بشمرم چند تا ستاره كه ببينمت تو خوابم

 ۱۲  پیام برای ۱۲ روح متولد ۱۲ ماه

برای فروردین:   که به جهان بیاموزد عشق معصومیت است

              و از جهان بیاموزد که            عشق اعتماد است

برای اردیبهشت:                  که به جهان بیاموزد               عشق صبر و تحمل است

                                      و از جهان بیاموزد که            عشق بخشش و گذشت است

برای خرداد:                       که به جهان بیاموزد               عشق آگاهی است

                                      و از جهان بیاموزد که            عشق احساس است

برای تیر:                           که به جهان بیاموزد               عشق فداکاری است

                                      و از جهان بیاموزد که            عشق آزادی است

برای مرداد:                        که به جهان بیاموزد               عشق شور و نشاط است

                                      و از جهان بیاموزد که            عشق فروتنی است

برای شهریور:                     که به جهان بیاموزد               عشق نیاز است

                                      و از جهان بیاموزد که            عشق کمال است

برای مهر:                          که به جهان بیاموزد               عشق زیبایی است

                                      و از جهان بیاموزد که            عشق هماهنگی است

برای آبان:                          که به جهان بیاموزد               عشق هیجان است

                                      و از جهان بیاموزد که            عشق تسلیم است

برای آذر:                           که به جهان بیاموزد               عشق صمیمیت است

                                      و از جهان بیاموزد که            عشق وفاداری است

برای دی:                           که به جهان بیاموزد               عشق عقلانی است

                                      و از جهان بیاموزد که            عشق از خود گذشتگی است

برای بهمن:                        که به جهان بیاموزد               عشق اغماض است

                                      و از جهان بیاموزد که            عشق یگانگی است

برای اسفند:                        که به جهان بیاموزد               عشق رحم وشفقت است

                                      و از جهان بیاموزد که            عشق همه چیز است

۱- اولا که برای چندمین بار میگم این داستان نوشته من نیست نوشته خانم طیبه امیر جهادی که باید کتاب دومشون باشه کتاب دیگه ایشون به اسم غزال در سایتwww.98ia.com قابل دانلود هست. از دوستانی که فکر کردن من اینو نوشتم و ابراز محبت کردن ممنونم. من خیلی وقته پیش این کار می کردم اما داستان و شعر های من اینقدر بی ارزشه که حتی قابل خوندن نیست برای همین هیچ کدوم جایی ثبت نکردم و نگه نداشتم.

۲- اینکه چشمم یه کوچولو عفونت کرده اما برام مهم نیست چون دوست دارم شما عزیزان خوشحال باشید.

۳- اخری که یه خواهش هست میخواستم بگم لطف کنید و منو ب ه نام پرستو صدا نزنید پرستو اسمی و کسی که برای همه مرده. پس من برای همه همون غریب آشنا هستم:

یکی هم اینکه اگر اجازه بدید پایان بعضی از قسمت ها یه عنوانی به اسم جمله کوتاه ایجاد میکنم و توش بیت شعر یا جمله ای قشنگ بنویسم اگر موافقید اعلام کنید

" اگر به ندای قلب مان گوش بدهیم در برابر راز زندگی حیرت زده می شویم. قلب مان به روی معجزه ها باز است و در اعمال خویش احساس شادی و شیفتگی می کنیم."

باز هم آمدي تو بر سر راهم

آي عشق مي كني دوباره گمراهم

 دردا، من جواني را به سر كردم

تنها از ديار خود سفر كردم

 ديري است قلب من از عاشقي سير است

خسته از صداي زنجير است

خسته از صداي زنجير است

دريا، اولين عشق مرا بردي

دنيا دم به دم مرا تو آزردي

دريا سرنوشتم را به ياد آور

دنيا سرگذشتم را مكن باور

من غريبي قصه پردازم

چون غريقي غرق در رازم

گمشدم در غربت دريا

بي نشان و بي هم آوازم

ميروم شبها به ساحل ها

تا بيابم خلوت دل را

روي موج خسته دريا

مي نويسم اوج غم ها را

دريا، اولين عشق مرا بردي

دنيا دم به دم مرا تو آزردي

دريا سرنوشتم را به ياد آور

دنيا سرگذشتم را مكن باور

من غريبي قصه پردازم

چون غريقي غرق در رازم

گمشدم در غربت دريا

بي نشان و بي هم آوازم

ميروم شبها به ساحل ها

تا بيابم خلوت دل را

روي موج خسته دريا

مي نويسم اوج غم ها را

باز هم آمدي تو بر سر راهم

آي عشق مي كني دوباره گمراهم

دردا، من جواني را به سر كردم

تنها از ديار خود سفر كردم

ديري است قلب من از عاشقي سير است

خسته از صداي زنجير است

خسته از صداي زنجير است

طعم خیس اندوه و اتفاق افتاده

مشغول تماشای ویرون شدن من شو

گل نازم تو با من مهربون باش

واسه چشمام پل رنگین کمون باش

اسیر باد و بارونم شب روز

گل این باغ بی نام ونشون باش

من عاشقی دل خونم شکسته ای محزونم

پناه این دل بی آشیون باش

دلم تنگه تو با من مهربون باش

گل نازا ! آسمونم بی ستارست

مثل ابرا دل من پاره پارست

دوباره عطر تو پیچیده در باغ

نفس امشب برام عمر دوبارست

من عاشقی دل خونم شکسته ای محزونم

پناه این دل بی آشیون باش

دلم تنگه تو با من مهربون باش

گل نازم بگو بارون بباره

که چشمات و به یاد من بیاره

تماشای تو زیر عطر بارون

چه با من می کنه امشب دوباره

شب و تنهایی ماه و ستاره .....

من عاشقی دل خونم شکسته ای محزونم

پناه این دل بی آشیون باش

دلم تنگه تو با من مهربون باش ....

با تو ای همدرد ، ای عشق
با تو درمان یافت این دل

خانه ات جاوید آباد
از تو سامان یافت این دل
ای سراپا عاطفه ، جز یاریت یاری ندارم
ای کلامت شعر بوسه ، بی تو غم خواری ندارم
آسمان خانه ات
یه کهکشان رنگین کمان است
و آن نگاهت
روشنی چون نو عروس آسمان است

گیسوانت آبشاران ، زلف جنگل زیر باران
پیکرت آمیزه ای از عطر پاکه گلعذاران

آب و خاک و باد و آتش
خانه در تو ، جمله در تو
مهر و کین و خشم و بخشش
جمع در تو ، سر به سر تو

آفتاب و آسمانی ، بی نهایت بی کرانی
دشمنه سردی و ظلمت ، روشنی بخشه جهانی
آفتاب و آسمانی ، بی نهایت بی کرانی
دشمنه سردی و ظلمت ، روشنی بخشه جهانی

اي كاش بي هيچ كلامي، با هم همراه مي شديم.

و دست به دست پرستو هاي مهاجر تا فراسوي ناكجا آبادِ

زندگي پرواز مي كرديم.

اي كاش با طنين آواي ملكوتي اذان ذره اي دلهايمان

مي لرزيد. دستهايمان را بلند مي كرديم.

و در پيشگاه معشوق هميشه جاودان

طلب عمر و نياز ميكرديم.

اي كاش به جاي انكه در برابر گريه هاي كودكي مظلوم، انگشت

تعجب و حيرت به دهان بگيريم،

ذره اي عشق،

قطره اي مهرباني،

و كمي محبت و عاطفه،

در دستهايمان مي گداشتيم و تقديمش مي كرديم.

اي كاش همان تكه ناني را كه داشتيم با ه قسمت مي كرديم.

سهمي از آن تو و سهمي براي من.

اي كاش يكديگر را دوست داشتيم.

و به جاي سالهاي دور از هم،

در برابر لحظه اي جدايي تاب نمي آورديم.

اي كاش زماني كه باران ميباريد،

قطره هاي باران، دلهاي مسدود شده و غبار گرفته مان را جلا ميداد.

و به وسعت آسمان آبي آنرا

پاك و روشن ميكرد.

ت‍‌ــنها نــرو ایــن راه رفتــن نــیست
دنـیـای تـو چیزی بجز مـن نــیست

تــو از خــودت چـیـــزی نـمیـدونی
تـنــهــا نـــرو... تــنـهــا نـمیـتـونی

مـیری کـه بـا فــکـر  تـو تنها شم
مـیری کـه هـمـدرد خـودم باشـم

تـــو آخــــر راهــو  نــمـیــدونــــی
تــنها نــرو... تـنـهــا نـــمـیـتــونی

مــن حـال ایــن روزاتـــو مـیـدونـم
چـیزی نگـو چــشـماتـو مـیخـونـم

ایـن جـــاده تــا وقـتی نفـس داره
چـشمـــاشـو از تـو بــر نـمیــداره

مـن از هــوای جـــاده دلـگــــیـــرم
از فـکرشـم دلـشـوره مـیـــگــــیرم

این آینه تو فکـرِ شکسـتن نیسـت
باور نـکن ایـن صــورت من نیسـت

دسـتــام بــا احسـاس تـو بستـم

مـن بـی نـهـایـت با تـو همدستم

تــا جـاده مـیـره ســمـت بیـراهــه
گــم کـن مـنـو ایـن آخـریـن راهــه

مــن حـال ایــن روزاتـــو مـیـدونـم
چـیزی نگـو چــشـماتـو مـیخـونـم

ایــن جـــاده تــا وقـتی نفـس داره
چـشمـــاشــو از تـو بــر نـمیـــداره

مــن از هــوای جـــاده دلـگـــیـــرم
از فــکرشـم دلـشـوره مـیـــگـــیرم

این آینه تو فکــرِ شکستن نیسـت
باور نـکن ایـن صــورت من نیسـت

این هم آدرس دانلود این ترانه زیبا از علی لهراسبی

http://www.irtvi.com/index.php?newsid=168

کاش بودی تا دلم تنها نبود

تا اسیر غصه فردا نبود

کاش بودی تا برای قلب من

زندگی این گونه بی معنا نبود

کاش بودی تا لبان سرد من

قصه گوی غصه فردا نبود

کاش بودی تا نگاه خسته ام

بی خبر از موج و از دریا نبود

کاش بودی تا زمستان دلم

اینچنین پر سوز و پر سرما نبود

کاش بودی تا فقط باور کنی

بعد تو این زندگی زیبا نبود

باور کن صدام و باور کن  صدایی که تلخ و خستس

باور کن  قلبم و باور کن  قلبی که کوه اما شکستس

باور کن  صدام و باور کن  که ساقه نوازشه

باور کن  چشم من و باور کن  که یک قصیده خواهشه

وسوسه عاشق شدن التهاب لحظه هامه

حسرت فریاد کردن اسم کسی با صدامه

اسم تو هر اسمی که هست مثل غزل چه عاشقانست

پر وسوسه مثل سفر مثل غربت صادقانست


باور کن اسم من و باور کن من فصل بارون برگم

مطرود باغ و گل شبنم درختم درخت خشکی تو دست تگرگم

باور کن  همیشه باور کن  که من به عشق صادقم

باور کن  حرف من و باور کن  که من همیشه عاشقم

سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا بر جاست

                               سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

تو یه رویای کوتاهی دعای هر سحرگاهی

                            شدم خواب عشقت چون مرا اینگونه میخواهی

شدم خواب عشقت چون مرا اینگونه میخواهی

                            من آن خاموش خاموشم که با شادی نمیجوشم

ندارم هیچ گناهی جز که از تو چشم نمی پوشم
 

                            تو غم در شکل آوازی شکوه اوج پروازی

نداری هیچ گناهی جز که بر من دل نمی بازی

                           نداری هیچ گناهی جز که بر من دل نمی بازی

مرا دیوانه میخواهی ز خود بیگانه میخواهی

                           مرا دلباخته چون مجنون ز من افسانه میخواهی

شدم بیگانه با هستی زخود بیخود تر از مستی
 

        نگاهم کن نگاهم کن شدم هر آنچه میخواستی

سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا بر جاست

                           سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

بکش دل را شهامت کن مرا از غصه راحت کن

                           شدم انگشت نمای خلق مرا تو درس عبرت کن

بکن حرف مرا باور نیابی از من عاشق تر
                              

                        نمیترسم من از اقرار گذشت آب از سرم دیگر

سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا بر جاست

                            سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

سلامای کهنه عشق من که یاد تو چه پا بر جاست

                                سلام  بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

 دانلود ترانه سلام

اینم اهنگ جدید شادمهر

بايد تو رو پيدا كنم شايد هنوزم دير نيست

تو ساده دل كندي و لي تقدير بي تقصير نيست

با اينكه بي تاب مني

بازم منو خط ميزني

بايد تو رو پيدا كنم

تو با خودت هم دشمني

كي با يه جمله مثل من ميتونه آرومت كنه

اون لحظه هاي آخر از رفتن پشيمونت كنه

دلگيرم از اين شهر سرد

اين كوچه هاي بي عبور

وقتي به من فكر ميكني

حس ميكنم از راه دور

آخر يه شب اين گريه ها سوي چشام ميبره

عطرت داره از پيرهني كه جا گذاشتي ميپره

بايد تو رو پيدا كنم هر روز تنهاتر نشي

راضي به با من بودنت حتي از اين كمتر نشي

پيدات كنم حتي اگه پروازم پر پر كني

محكم بگيرم دستت احساسم باور كني

بايد تو رو پيداكنم شايد هنوزم دير نيست

تو ساده دل كندي ولي تقدير بي تقصير نيست

بايد تو رو پيدا كنم هر روز تنهاتر نشي

راضي به با من بودنت حتي از اين كمتر نشي

اینم آدرس برای دانلود این اهنگ زیبا

دانلود آهنگ با کیفیت Mp3 128
تقدیر
دانلود آهنگ با کیفیت OGG 64
تقدیر

روش کلیک کن

"بگو به من بگو"

بگو به من به من بگو، فانوس چشم های تو کو؟

داره ترک میخوره این، بغض نشسته تو گلوم

نذار که بارونی بشم ، گریه پنهونی بشم

خراب اون قصه ای که ،خود تو میدونی بشم

قسم به گل ، قسم به ماه

منو ببخش با یک نگاه ؛ با یک نگاه

منو ببخش ای بهترین ، راهی نمونده غیر از این

لحظه راهی شدنم ، شکستن منو ببین

رفتن من زوال ماست ، ختم تموم خنده هاست

کجای جاده گم کنم ، بغضی رو که تو این صداست

تار رفتن عزیز، از حقیقت نگریز

واسه بار آخری، عشق تو چشمام ببین

"بی تو از آخر قصه ها میترسم، باور کن هنوزم میشه به پاکی قصه های مادربزرگ هجرت کرد؛ تو بخوای، هنوزم میشه به کوچه پاک پروانه برگشت.

بارون که بباره ، همون کوچه کوتاه بی کبوتر کفاف تکامل تموم ترانه ها رو میده؛ بیا ؛ بیا و لحظه ای کنار فانوس نفس های من آروم بگیر؛

بیا و امشب را بی واسطه سکسکه های گریه کنارم باش؛

مگه چی میشه؟یک بار فقط یک بار بی پوشش پرده بارون تماشات کنم؟چی میشه؟"

منو ببخش ای بهترین ، راهی نمونده غیر از این

لحظه راهی شدنم ، شکستن منو ببین

رفتن من زوال ماست ، ختم تموم خنده هاست

کجای جاده گم کنم ، بغضی رو که تو این صداست

تار رفتن عزیز، از حقیقت نگریز

واسه بار آخری، عشق تو چشمام ببین

           حضورت بهترین هدیه به منه همیشه

برای روز میلاد تن من

                      نمیخوام پیرهن شادی بپوشی

                                                        به رسم عادت دیرینه حتی

                      برایم جام سرمستی بنوشی

برای  روز میلادم اگر تو

                      به فکر هدیه ای ارزنده هستی

                                                    منو با خود ببر تا اوج خواستن

                     بگو با من که با من زنده هستی

بگو با من که با من زنده هستی

                       که من بی تو نه آغازم نه پایان

                                                     تویی آغاز روز بودن من

                        نذار پایان این احساس شیرین

بشه بی تو غم فرسودن من

                         بشه بی تو غم فرسودن من

                                                    نمیخوام از گلهای سرخ و آبی

                          برایم تاج خوشبختی بیاری

به ارزش های ایثار محبت

                         به پایم اشک خوشحالی بباری

                                                      بزار از داغی دستهای تنهات

                         بگیره هُرم گرما بستر من

بزار با تو بسوزه جسم خستم

                           ببینی آتش و خاکستر من

                                                        تو ای تنها نیاز زنده موندن

                          بکش دست نوازش بر سر من

به تن کن پیرهنی رنگ محبت

                            اگه خواستی بیایی دیدن من

                                                         اگه خواستی بیایی دیدن من

                             که من بی تو نه آغازم نه پایان

تویی آغاز روز بودن من

نذار پایان این احساس شیرین

                             بشه بی تو غم فرسودن من

                                                         بشه بی تو غم فرسودن من

اسم تو گل شكل تو گل

اما خودت خاري و بس

بغض مني نميشكني

گرفته اي راه نفس

                      ظالم ، ظالم، منو ميازاري و بس

با همه خوب خنده به لب

به جان من خشم غضب

هميشه دوست هميشه يار

براي من طناب دار

                   ظالم ظالم، منو ميازاري و بس

اسم تو گل شكل تو گل

اما خودت خاري و بس

بغض مني نميشكني

گرفته اي راه نفس

                    ظالم ، ظالم، منو ميازاري و بس

                    ظالم ، ظالم، منو ميازاري و بس

تو چشم ديدن مني

تو پاره تن مني

شكست من شكست ماست

زخم نزن كه ميشكني

تو از مني يا بر مني

تو عاشقي يا دشمني

يه روز حيات يه روز عدم

يه وقت زياد يه لحظه كم

خسته از اين حال و هوا

از اين همه چون و چرا

ظالم ، ظالم، منو ميازاري و بس

اسم تو گل شكل تو گل

اما خودت خاري و بس

بغض مني نميشكني

گرفته اي راه نفس

اسم تو گل شكل تو گل

اما خودت خاري و بس

بغض مني نميشكني

گرفته اي راه نفس

                    ظالم ، ظالم، منو ميازاري و بس

                    ظالم ، ظالم، منو ميازاري و بس

"نمی تونم"

اونکه یه وقتی تنها کسم بود

تنها پناه دل بی کسم بود

تنهام گذاشت و رفت از کنارم

از درد دوریش من بی قرارم

خیال می کردم پیشم می مونه

ترانه عشق واسم میخونه

خیال می کردم یه همزبونه

نمی دونستم نامهربونه

با اینکه رفته اما هنوزم

از داغ عشقش دارم می سوزم

فکر و خیالش همش باهامه

هر جا که می رم جلو چشامه

جلو چشامه

دلم میخواد تا دووم بیارم

رو درد دوریش مرهم بزارم

اما نمیشه، راهی ندارم

نمی تونم من طاقت بیارم

 نمی تونم من طاقت بیارم

اونکه یه وقتی تنها کسم بود

تنها پناه دل بی کسم بود

تنهام گذاشت و رفت از کنارم

از درد دوریش من بی قرارم

خیال می کردم پیشم می مونه

ترانه عشق واسم میخونه

خیال می کردم یه همزبونه

نمی دونستم نامهربونه

با اینکه رفته اما هنوزم

از داغ عشقش دارم می سوزم

فکر و خیالش همش باهامه

هر جا که می رم جلو چشامه

جلو چشامه

دلم میخواد تا دووم بیارم

رو درد دوریش مرهم بزارم

اما نمیشه، راهی ندارم

دلم میخواد تا دووم بیارم

رو درد دوریش مرهم بزارم

اما نمیشه، راهی ندارم

نمی تونم من طاقت بیارم

 نمی تونم من طاقت بیارم

اي كه بي تو خودمو، تك و تنها ميبينم

هر جا كه پا ميزارم، تو رو اونجا ميبينم

يادمه چشمهاي تو، پر درد و غصه بود

قصه غربت تو، قد صد تا قصه بود

ياد تو هر جا كه هستم با منه

داره عمر منو آتيش ميزنه

تو برام خورشيد بودي توي اين دنياي سرد

گونه هاي خيسم دستهاي تو پاك ميكرد

حالا اون دستها كجاست؟ اون دو تا دستهاي خوب

چرا بي صدا شده لب قصه هاي خوب

من كه باور ندارم اون همه خاطره مرد

عاشق آسمون پشت يك پنجره مرد

آسمون سنگي شده

خدا انگار خوابيده

انگار از اون بالاها گريه هام نديده

ياد تو هر جا كه هستم با منه

داره عمر منو آتيش ميزنه

ياد تو هر جا كه هستم بامنه

داره عمر منو آتيش ميزن

در تب و تاب رفتنم                             

          به فكر راهي شدنم

تو اي هميشه همسفر                                    

مرا شناختي تو اگر

مرا پس از من بنويس

به هر كس از من بنويس

اي تو هواي هر نفس

هر نفس از من بنويس

مرا به دنيا بنويس

هميشه تنها بنويس

به آب و خاك ، آتش و باد

براي فردا بنويس

تو جان من باش و بگو

به ياد من باش و بگو

ميلاد من باش و بگو

جانان من باش و بگو

نفس  اگر امان نداد

روي خوشي نشان نداد

رفت و دوباره برنگشت

مرا دوباره جان نداد

دست و زبان من تو باش

نامه رسان من تو باش

حافظه تبار من

نام و نشان من تو باش

بگو حكايت مرا

قصه هجرت مرا

توشه اي از غزل ببخش

راه زيارت مرا

تو جان من باش و بگو

جانان من باش و بگو

به ياد من باش و بگو

ميلاد من باش و بگو

نفس اگر توان نداد

                             مرا دوباره جان نداد

                   به اين هميشه ناتمام

زمان اگر امان نداد

تو جان من باش و بگو

          زبان من باش و بگو

                             بر سر گلدسته عشق

                                                 اذان من باش و بگو

                                                بگو كه مثل من كسي

                             به پاي عشق سر نداد

                   از آن سوي آبي آب

خبر نشد، خبر نداد

تو جان من باش و بگو

                    به ياد من باش و بگو

                             ميلاد من باش و بگو

                                                جانان من باش و بگو

تقدیم به همه مادران و دختران

این روز بر شما مبارك باد

مادر، ای لطیف ترین گل بوستان هستی،

ای باغبان هستی من،

گاهِ روییدنم باران مهربانی بودی که به آرامی سیرابم کند.

 گاهِ پروریدنم آغوشی گرم که بالنده ام سازد.

گاهِ بیماری ام، طبیبی بودی که دردم را می شناسد و درمانم می کند.

گاهِ اندرزم، حکیمی آگاه که به نرمی زنهارم دهد.

گاهِ تعلیمم، معلمی خستگی ناپذیر و سخت کوش

 که حرف به حرف دانایی را در گوشم زمزمه می کند.

گاهِ تردیدم، رهنمایی راه آشنا که راه از بیراهه نشانم دهد.

 مادر تو شگفتی خلقتی، تو لبریز از عظمتی؛

تو را سپاس می گویم و می ستایمت.

ر

"نمی تونم"

اونکه یه وقتی تنها کسم بود

تنها پناه دل بی کسم بود

تنهام گذاشت و رفت از کنارم

از درد دوریش من بی قرارم

خیال می کردم پیشم می مونه

ترانه عشق واسم میخونه

خیال می کردم یه همزبونه

نمی دونستم نامهربونه

با اینکه رفته اما هنوزم

از داغ عشقش دارم می سوزم

فکر و خیالش همش باهامه

هر جا که می رم جلو چشامه

جلو چشامه

دلم میخواد تا دووم بیارم

رو درد دوریش مرهم بزارم

اما نمیشه، راهی ندارم

نمی تونم من طاقت بیارم

 نمی تونم من طاقت بیارم

اونکه یه وقتی تنها کسم بود

تنها پناه دل بی کسم بود

تنهام گذاشت و رفت از کنارم

از درد دوریش من بی قرارم

خیال می کردم پیشم می مونه

ترانه عشق واسم میخونه

خیال می کردم یه همزبونه

نمی دونستم نامهربونه

با اینکه رفته اما هنوزم

از داغ عشقش دارم می سوزم

فکر و خیالش همش باهامه

هر جا که می رم جلو چشامه

جلو چشامه

دلم میخواد تا دووم بیارم

رو درد دوریش مرهم بزارم

اما نمیشه، راهی ندارم

دلم میخواد تا دووم بیارم

رو درد دوریش مرهم بزارم

اما نمیشه، راهی ندارم

نمی تونم من طاقت بیارم

 نمی تونم من طاقت بیارم

دوست دارم ، دوست دارم

دوست دارم ، دوست دارم

قد تموم آدما                             قد تموم عاشقا

دل بردی و پنهون شدی

دل بردی و پنهون شدی

از من چرا ای بی وفا       از من چرا ، از من چرا

عاشق شدم ، عاشق شدم

عاشق شدم ، عاشق شدم

از چشم من پنهون نشو           از چشم من پنهون نشو

تنها شدم ، تنها شدم

تنها شدم ، تنها شدم

تنها نرو، تنها نرو                تنها نرو، تنها نرو

پر می کشی تا آسمون

من خسته بی بال و پر

پر می کشی تا آسمون      من خسته بی بال و پر

روزی که برگردی دگر           از من نمی بینی اثر

روزی که برگردی دگر           از من نمی بینی اثر

دوست دارم ، دوست دارم

دوست دارم ، دوست دارم

قد تموم آدما                       قد تموم عاشقا

من مثل ابر رهگذر               می بارم از شب تا سحر

 من مثل ابر رهگذر              می بارم از شب تا سحر

دریا نمیگیره نشون               از قطره های در به در

دریا نمیگیره نشون               از قطره های در به در

دوست دارم ، دوست دارم

دوست دارم ، دوست دارم

دوست دارم ، دوست دارم

دوست دارم ، دوست دارم

عاشق شدم ، عاشق شدم

عاشق شدم ، عاشق شدم

از چشم من پنهون نشو           از چشم من پنهون نشو

تنها شدم ، تنها شدم

تنها شدم ، تنها شدم

تنها نرو، تنها نرو                تنها نرو، تنها نرو

"عصر ما"

عصر ما، عصر فریبه

عصر اسمهای غریبه

عصر پژمردن گلدون

چترهای سیاه تو بارون

شهر ما سرش شلوغه

وعده هاش همه دروغه

آسمون هاش پر دوده

قلب عاشقاش کبوده

کاش تو قحطی شقایق

بشینیم توی یه قایق

بزنیم دل به دریا

من و تو تنهای تنها

خونه هامون پر نرده

پشت هر پنجره پرده

قفسها پر پرنده

لبهای بدون خنده

چشم ها خونه سواله

مهربون شدن محاله

نه برای عشق میلی

نه کسی به فکر لیلی

کاش تو قحطی شقایق

بشینیم توی یه قایق

بزنیم دل به دریا

من و تو تنهای تنها

اونقده می ریم که ساحل

از من و تو بشه غافل

قایق با هم می رونیم

اونجا تا ابد می مونیم

جایی که نه آسمونش

نه صدای مردمونش

نه غمش ، نه جنب و جوشش

نه گلهای گل فروشش

مثل اینجا آهنی نیست

مثل اینجا آهنی نیست

پس ببین یادت بمونه

کسی هم اینو ندونه

زنده بودیم اگه فردا

وعده ما لب دریا

زنده بودیم اگه فردا

وعده ما لب دریا

"قلب عاشق من"

اي كه با ناز نگاهت دلم ديوونه كردي

پاگذاشتي توي سينم توي قلبم خونه كردي

اي كه وقتي تو رو ديدم دل تنهام زير و رو شد

با تو بودن ، تو رو داشتن واسه من يه آرزو شد

طفلي قلب عاشق من

به خودش مي گفت هميشه:

آرزوي با تو بودن يه روزي راست راستي ميشه

ولي آرزوم بزرگ بود تو به ياد من نبودي

من با تو بودم هميشه ولي تو با من نبودي

تا تو رد ميشدي قلبم از تو سينه كنده ميشد

ميومد پشت چشام  و منتظر يه خنده ميشد

تو كه اخم ميكردي سنگدل ، قلب عاشقم مي ترسيد

همش از ترس جدايي ، حيووني دلم مي لرزيد

من كه عاشق تو بودم ، چرا عشقم نديدي

چرا قلب عاشقم را ، تو به خاك و خون كشيدي

سرت بزار رو شونم

اروم بخواب گل بهار

من پيشتم تا خود صبح

چشمات آروم هم بزار

اونقده بيدار ميمونم تا وقتي خوابت ببره

وقتي ميخوابي رويا هم ناز نگات ميخره

كابوس زندون ميكنم خواب بد ميسوزونم

مثل يه گنجيشك كوچيك اروم بخواب مهربونم

دستت تو دستاي منه

عزيز خوب نازنين

چشمات اروم هم بزار

رو شاه پر ابرا بشين

تا صبح برات شعر و غزل

لالايي عشق ميخونم

چشمات اروم هم بزار من اينجا بيدار ميمونم

حافظ خواب تو ميشيم من و خداي خوب دل

چشمات فردا ميبينم خوب بخوابي شبت به خير

سرت بزار روشونم اروم بخواب گل بهار

من پيشتم تا خود صبح

چشمات اروم هم بزار

هر چند که رنگ و بوی زیباست مرا

چون لاله رخ و چو سرو بالاست مرا

معلوم نشد که در طربخانه خاک

نقاش ازل بهر چه آراست مرا

این یکدوسه روز نوبت عمر گذشت

چون آب بجویبار و چون باد بدشت

هرگز غم دو روز مرا یاد نگشت

روزیکه نیامده ست و روزیکه گذشت

نیکی و بدی که در نهاد بشر است

شادی و غمی که در قضا و قدر است

با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل

چرخ از تو هزار بار بیچاره تر است

خدا زن را از پهلوی چپ مرد آفرید

نه از سر او تا مسلط بر او گردد

نه از پای او تا لگدكوب امیال او گردد

بلكه از پهلوی او تا برابر با او باشد

و از زیر بازوی او تا در حمایت او باشد

و از نزدیكترین نقطه به قلب او

تا مورد عشق او باشد

"نشانی از تو میبینم"

نمی دانی که من در هر ستاره،

که مه را تا سحر یار و ندیم است

و یا در چهره سرخ شقایق،

که خود بازیچه دست نسیم است

                     نشانی از تو میبینم، سراغی از تو میگیرم.

نمی دانی که من در قطره اشک

که روزی مظهر خشم تو بوده ست

و یا در شط خونین افق ها،

که روزی منظر چشم تو بوده ست

نشانی از تو میبینم، سراغی از تو میگیرم.

در اندوه غریبان، در آه بی نصیبان

در آن شبنم در آن گل، در عشق پاک بلبل

در ایام بهاران در آب چشمه ساران

در آن سرگشتگی ها، در این گم گشتگی ها

                     نشانی از تو میبینم، سراغی از تو میگیرم.

من اینک در رواق کهکشانها

در آوای حزین کاروان ها

در آن رنگین کمان پیر و خسته

در آن جامی که خالی مانده از می

در آوایی که برمی خیزد از نی

نشانی از تو میبینم، سراغی از تو میگیرم.

"شگفتا از عزیزان"

چنان دل کندم از دنیا

              که شکلم شکل تنهاییست

                     ببین مرگ مرا در خود

                            که مرگ من تماشایی است

مرا در اوج می خواهی

تماشا کن تماشا کن

دروغین بودم از دیروز

مرا امروز حاشا کن

       در این دنیا که حتی ابر هم

              نمی گرید به حال من

                     همه از من گریزانند

                           تو هم بگریز از این تنها

فقط اسمی به جا مانده

از آن چه بودم و هستم

دلم چون دفترم خالیست

قلم خشکیده در دستم

       گره افتاده در کارم

              به خود کرده گرفتارم

                     به جز در خود فرو رفتن

                           چه راهی پیش رو دارم

رفیقان یک به یک رفتند

مرا با خود رها کردند

همه خود درد من بودند

گمان کردم که همدردند

       شگفتا از عزیزانی

              که هم آواز من بودند

                     به سوی اوج ویرانی

                           پل پرواز من بودند...

"عروسک"

می شد از بودن تو حالا این ترانه ساخت

کهنه ها رو تازه کرد از تو یک بهانه ساخت

با تو می شد که صدام همه جا رو پر کنه

تا قیامت اسم ما قصه ها رو پر کنه

اما خیلی دیر دونستم

تو فقط عروسکی

کور و کر ، بازیچه باد ، مثل یک بادبادکی

دل سپردن به عروسک

منو گم کرد تو خودم

تو رو خیلی دیر شناختم

وقتی که تموم شدم

اگه دست رفیق دستام

نه شریک غم بودی

واسه حس کردن دردام

خیلی خیلی کم بودی

توی شهر بی کسی هام

تو رو از دور می دیدم

با رسیدن به تو افسوس به تباهی رسیدم

شهر بی عابر و خالی

شهر تنهایی من بود

لحظه شناختن تو

لحظه تموم شدن بود

مگه می شه از عروسک شعر عاشقونه ساخت

عاشق چیزی که نیست شد

روی دریا خونه ساخت

"سوته دلان"

دل سوخته تر از همه سوختگانم

از جمع پراکنده رندان جهانم

                                در دهنه بازیگری کهنه دنیا

                          عشق است قمار و من بازیگر آنم

با آنکه همه باخته در بازی عشقم

بازنده ترین هست در این جمع نشانم

                          ای عشق از تو زهر است به کامم

                   دل سوخت، تن سوخت، من ماندم و نامم

عمریست که می بازم و یک برد ندارم

اما چه کنم عاشق این کهنه قمارم

                ای دوست مزن زخم زبان جای نصیحت

                       بگذار ببارد به سرم سنگ مصیبت

من زنده این جرمم وبگذشته مجازات

مرگست مرا گر بزنم حرف ندامت

                                باید که ببازم، با درد بسازم

                           در مذهب رندان این است نمازم

من دربدر عشقم ورسوای جهانم

چون سیه به دنبال سَرِ عشق روانم

                         دل سوخته تر از همه سوختگانم

                             از جمع پراکنده رندان جهانم

زیباترین حرفت را بگو

شكنجه ی پنهان سكوتت را آشكاره كن

    و هراس مدار از آن كه بگویند 

 ترانه ای بیهوده می خوانید.

چرا كه ترانه ی ما

ترانه ی بیهودگی نیست

    چرا كه عشق

   حرفی بیهوده نیست...

حتی بگذار آفتاب نیز برنیاید

به خاطر فردای ما اگر

بر ماش منتی ست ؛

 چرا كه عشق

خود فرداست

خود همیشه است...

بیشترین عشق جهان را به سوی تو می آورم

از معبر فریادها و حماسه ها...

چرا كه هیچ چیز در كنار من

از تو عظیم تر نبوده است

كه قلب ات

چون پروانه ای

ظریف و كوچك و عاشق است.

پلکهاي مرطوب مرا باور کن ، اين باران نيست که ميبارد ، صداي خسته ي من است که از چشمانم بيرون ميريزند

زندگی قصر دل انگیز خیال ... زندگی زمزمه گرم جهان ... زندگی بوی دلاویز وصال ... زندگی آینه پاک زمان ... درنگاه گل سرسبز وجود ... در دل شادی و شور  ... در سراپرده ایی از بود و نبود ... زندگی رسم خوش عاطفه هاست ... گردش چرخ حیات ... تپش قلب زمین ... انعکاس گل نورانی مهر ... بر بلندای تن آینه ها ... زندگی خنده زیبای امید ... برشب تیره یأس ... تابش نور خدا  ... بر دل مرده خاک ... زندگی سنبل عشق ...  زندگی شادی و شوق  ... زندگی یکسره پیوند و صفاست ... زندگی زیباست...