غریبه آشنا

خداحافظ (لینک دانلودشم گذاشتم)

titash — Tue, 28 Jul 2009 11:29:18 GMT

"خداحافظ"

خداحافظ گل لادن، تموم عاشقا باختن

ببین گریه هام از عشق، چه زندونی برام ساختن

خداحافظ گل پونه ، گل تنهای بی خونه

لالایی ها دیگه خوابی به چشمونم نمیشونه

یکی با چشم های نازش دل کوچیکم لرزوند

یکی با دست ناپاکش گل های باغچمو سوزوند

تو این شبهای تو در تو خداحافظ گل شب بو

هنوز آوار تنهایی داره می باره از هرسو

داره می باره از هرسو

خداحافظ گل مریم ، گل مظلوم پر دردم

نشد با این تن زخمی به آغوش تو برگردم

نشد تا بغض چشمات به خواب قصه بسپارم

از این فصل سکوت و شب غم بارون بردارم

نمیدونی چه دلتنگم از این خواب زمستونی

تو که بیدار بیداری بگو از شب چی میدونی؟

تو این رویای سردرگم، خداحافظ گل گندم

تو هم بازیچه ای بودی تو دست سرد این مردم

خداحافظ گل پونه که بارونی نیمتونه

طلسم بغض برداره از این پاییزه دیوونه

"خداحافظ"

اینم لینک دانلودش

خیلی سخته

titash — Tue, 28 Jul 2009 11:24:18 GMT

خــــیـــلـــــــــی ســــــــخــــــــــتــــــــه

خیلی سخته چیزی رو که تا دیشب بود یادگاری

صبح بلند شی و ببینی که دیگه دوستش نداری

خیلی سخته که نباشه هیچ جایی برای آشتی

بی وفا شه اون کسی که جونتو براش گذاشتی

خــــیـــلـــــــــی ســــــــخــــــــــتــــــــه

خیلی سخته تو زمستون غم بشینه روی برف ها

می سوزونه گاهی قلبو طعم تلخ بعضی حرف ها

خیلی سخته که ببینی کسی عاشقیش دروغه

چقدر از گریه ی اون شب چشم تو سرش شلوغه

خیلی سخته اون کسی که گفت واسه چشات میمیره

بره و دیگه سراغی از تو و نگات نگیره

خیلی سخته که ببینیش توی یک قصر طلایی

کاش مجازات بدی داشت توی قانون بی وفایی

خیلی سخته چیزی رو که تا دیشب بود یادگاری

صبح بلند شی و ببینی که دیگه دوستش نداری

خیلی سخته که نباشه هیچ جایی برای آشتی

بی وفا شه اون کسی که جونتو براش گذاشتی

خیلی سخته چیزی رو که تا دیشب بود یادگاری

صبح بلند شی و ببینی که دیگه دوستش نداری

خــــیـــلـــــــــی ســــــــخــــــــــتــــــــه

اینم لینک دانلودش

پرنده مهاجر

titash — Tue, 28 Jul 2009 11:19:18 GMT

بچه ها ببخشید دلم خیلی گرفت این جور موقع ها فقط داریوش اینم تقدیم به همه دوستانم چون منم مثل یه پرنده مهاجر تا هفته دیگه ......

پرنده مهاجر

روی پرنده مهاجر کلیک کنید اهنگشم میتونید دانلود کنید:

ای پرنده مهاجر ای پر از شهوت رفتن
فاصله قد یه دنیاست بین دنیای تو با من
تو رفیق شاپرکها من تو فکر گله‌مونم
تو پی عطر گل سرخ من حریص بوی نونم
دنیای تو بی‌نهایت همه جاش مهمونی نور
دنیای من یه کف دست روی سقف سرد یک گور

من دارم تو آدمکها می‌میرم تو برام از پریها قصه می‌گی
من توی پیله وحشت می‌پوسم برام از خنده چرا قصه می‌گی

کوچه پس کوچه خاکی در و دیوار شکسته
آدمهای روستایی با پاهای پینه بسته
پیش تو یه عکس تازه است واسه آلبوم قدیمی
یا شنیدن یه قصه است از یه عاشق قدیمی
برای من زندگی اینه پر وسوسه پر غم
یا مثل نفس کشیدن پر لذت دمادم

ای پرنده مهاجر ای همه شوق پریدن
خستگی یه کوله باره روی رخوت تن من
مثل یک پلنگ زخمی پر وحشت نگاهم
می‌میرم اما هنوزم دنبال یه جون پناهم
نباید مثل یه سایه زیر پاها زنده باشیم
مثل چتر خورشید باید روی برج دنیا باشیم

متاسفم

titash — Tue, 28 Jul 2009 10:52:18 GMT

یادم نمیاد گفته باشم من بخوام از جایی کپی کنم وبزارم اونم از سایت 98 های عزیز
پس مشکلتون حل شد. لعنت به من احمق که میخواستم تا فردا شب که میخوام برم و دیگه هیچوقت برنگردم چه طور ی این کتاب تموم کنم برید همتون خوش باشید
نظرات شما ایران ایرانی هم پاک میشه که تو نظرات داستان تایپ شده اونها رو کپی کرده چون من نمیخوام کپی برداری کنمخوش باشید با دوستان عزیزتون در 988888888888888888888

جالبه تو این دوروز این اقا یا خانم شروع نکردن به تایپ دقیقا الان که فهمیدن من میخوام شروع کنم دوباره شروع کردن خوش باشید انگار اونجا بیشتر خوش می گذررهههههههه

ببخشید

titash — Tue, 28 Jul 2009 06:05:18 GMT

ببخشید کتاب همراهم نیست . اینقدر عصبی بودم و دلشکسته که کتاب پارش کردم. هیچی ازش باقی نمونده باید دوباره بخرمش. اما نمیدونم کی بتونم بذارم امشب شاید خریدمش دوباره به منم حق بدید با عشق و لذت داشتم براتون می نوشتم حقم نبود اینطوری حرف بشنوم . درد دستم مهم نبود اما این حرفها دور از انتظارم بود که سعی کردم بیشتر از بقیه به نوشتن این کتاب اهمیت بدم. امشب میخرم اما نمیدونم کی بذارم چون از فردا نیستم کی برگردم نمیدونم اما سعی میکنم که بذارم جایی هم که میرم نه دسترسی به نت دارم نه تلفن و... هیچی ولی سعیم میکنم . کتاب اینقدر ریز ریز کردم که حتی یک کلمه اش معلوم نیست. احتیاجی هم به عذر خواهی کسی ندارم چون هیچ چیزی برام اهمیتی نداره... بدقول نبودم اما وقتی دل بشکنه همه چی پیش میاد...

به چیزی هم دیگه اعتقاد ندارم که بخواید به اون قسمم بدید. اگه دوست دارید کمی صبر کنید کسی هم مجبورتون نکرده

در امتداد حسرت 76

titash — Sun, 26 Jul 2009 18:47:18 GMT

از اینجا به بعدشم اونایی ادامه بدن که فکر میکنن تایپ کردن جایزه نوبل به ادم میدن که من بنویسم یا یکی دیگه کپی کنه؟؟؟؟؟؟؟؟ اگه میخواستم کسی کپی نکنه جوری مینوشتم که کپی نشههههههه. اونایی ه م که زود قضاوت کردن اول همه چیز میفهمیدن بعد...... من گفتم اگه کپی هم شده باشه مهم نیست چون گذاشتیم که همه بخونن پس مهم نیست من تایپ کرده باشه یا کس دیگه اما ظاهرا برای بعضی ها مهمه ........ هر کی دوست داره ادمه بده .....

وقتي بيرون امدم پيمانه را نديدم، صدايش كردم كه از اشپزخانه جواب داد و گفت

- ياسي، بيا اينجا هم كله ام داغ كرده هم گلوم خشك شده.

به دنبال لنزهايم كه روي ميز بود مي گشتم كه دوباره گفت:

- به خودت زحمت نده ، انداختمش سطل زباله.

پيشش رفتم و گفتم: چرا؟

لبخندي زد و گفت:

- حيف بود، زير رنگ سياه پنهون بمونن.

با ناراحتي جواب دادم:

- كاش اين كار رو نمي كردي، من بعد از رضا با خودم عهد كرده بودم كه ديگه اونا رو از روي چشمام برندارم.

به چشمام ذل زد و اه سينه سوزي از سينه بيرون فرستاد و گفت:

- من و رضا خيلي با هم صميمي هستيم ، از روزي كه با هم به خونمون رفته بودين و تا روزي كه از هم جداشدين همه رو مو به مو برام تعريف كرد.

به چشمام اشاره كرد و گفت:

- اين دوتاچشم برادر بيچاره منو از راه به در كرد، اون عاشق چشمهاي تو شده بود. براي همين من سر به سرش ميگذاشتم و ميگفتم به جاي ياسي بيا چند روزي دريا رو نگاه كن، هم روحيه ات تغيير ميكنه و هم حال خودت رو جويا ميشي. رضا به خاطر تو از تهران دل نميكند ومي گفت هر وقت تونستم اختيار دار زنم بشم ، با هم مي اييم.

با اينكه من هم خيلي دلم ميخواست از نزديك ببينمت و لي قسمت نميشدو هر بار كه ميخواستم به تهران بياام يه برنامه اي پيش مي اومد.

پيمانه با من من پرسيد:

- ياسي، تو و رضا كه به هم... محرم بودين ايا....

چون متوجه منظورش شدم قبل از اينكه بقيه حرفش را تمام كند سرم را پايين انداختم و باشرم گفتم:

- اخرين باري كه باهم...

صداي زنگ تلفن باعث شد كه بقيه حرفمو ادامه ندهم و به هال رفتم، فورا گوشي را براي پيمانه اوردم تاج واب دهد از طريق صحبت كردنش متوجه شدم عزيز خانمه چون گفت:

- عزيز تنهايي ميخواي چيكار كني؟

- خيلي خب بمون.

- نه قربونت، مواظب خودت باش. خداحافظ.

بعد از قطع كردن تلفن گفتم:

- عزيز خانم ميخواد شب بمونه خونه خودش؟

- اوهوم

- تنهايي؟

- نه هادي مي مونه پيشش.

در امتداد حسرت 75

titash — Sun, 26 Jul 2009 16:54:18 GMT

نگاه مشكوكي كرد و گفت:

- تو كي هست؟

عرق سردي روي پيشانيم نشست، حيران نگاهش كردم كه دوباره گفت:

- مطمئنم توخواهر ليلا نيستي.

به سختي گفتم:

- چرا اينطوري فكر ميكني؟

- فكر نمي كنم بلكه يقين دارم. تو خود ياسي هستي نه فريبا. همون روز اول كه رضا صداي تو رو شنيد هول كرد و پاي من بيچاره رو از دستش ول كرده و بدتر از روز اول كرد و بهت خيره شد. اين حركت رضا رو من تا به حال در مورد هيچ دختري نديدم. وقتي دهن باز ميكني و حرف ميزني چرا ماتش مي بره و چشماش دنبال تو حركت مي كنه . از لحظه اي كه تو پا توي خونه مي ذاري رضا 180 درجه تغيير ميكنه. باز هم ميخواي ادامه بدم، يا خودت اعتراف ميكني.

سرم را پايين انداختم و گفتم:

- نه نيازي نيست، چون درست فهميدي.

پيمانه با هيجان گفت:

- واي خداي من عجب ترفندي بهت زد م و تو هم رو دست خوردي؟

سرم را بالا گرفتمو مات و مبهوت نگاهش كردم و گفتم:

- پس مطمئن نبودي و حدس مي زدي؟

خند ه كنان جواب داد:

- آره حدس زدم تن صدات حتما شبيه ياسي بوده كه رضا اينطوري مسخ شده.

گويا تازه از خواب بيدار شده باشه ، گيج و منگ گفت:

- ولي تو كه چشمات آبي نيست، يه كوچولو شبيه اون هستي. اون تپل و مپل بود و سفيدتر از تو، نه تو نميتوني اون باشي.

با انگشت يكي از لنزامو دراوردم. انگشت به دهان آب دهانش را قورت داد و گفت:

- خواهش ميكنم اون يكي رو هم در بيار.

وقتي اون يكي رو هم دراوردم چند لحظه اي خيره خيره نگاهم كرد و گفت:

- براي همين رضا تو رو نشناخته.

آه بلندي كشيدم و گفتم:

- اون منو همينطور ي هم شناخت، به قول خودش از دور هم از راه رفتنم منو ميشناسه. ظهر مگه نديدي با اينكه بهت گفت چيكار كنه من ميل به غذا ندارم و به زور نميتونه تو دهنم غذا بذاره ولي يه خورده بعد به بهانه دانيال برام غذا اورد.

پيمانه لبخند محوي زد و گفت:

- ما هم فكر كرديم چون دانيال بهش گفت بريم بازي كنيم، غذاي دست نخورده خودش رو برداشت تا ضمن بازي غذا هم بخوره.

آه بلندي كشيدم و باز اشك، مهمان دائمي چشمام هجوم آورد و جواب دادم:

- ولي اون لب به غذا نزد و به من هم گفت دانيال ميخواد با تو غذا بخوره.

پيمانه با چهره درهم و غمزده گفت:

- ياسي چرا در مقابل اين همه عشق و علاقه رضا، تو بد......

پيمانه بقيه حرفش را قورت داد و من گفتم:

- حق باتوئه من بد بودم ولي پيمانه به خدا هيچ بنده اي رو بد نمي آفرينه، بلكه روزگار اونو ب بار مياره. من سيزده سال داشتم كه پدرم مارو بدون دليل ترك كرد و رفت و اين كار اون منو ديوونه كرد . هميشه دنبال محبت مردي بود م كه منو سيراب كنه و اين اولين خطاي من تو زندگي بود. چرا كه يه مرد غريبه نمي تونست جاي پدرمو برام پركنه. اگه هر باغي بدون باغبون بمونه علفهاي هرز و وحشي دور و برش رو ميگيرن و ناخوداگاه اون هم وحشي بار مياد. اين وسط مادر بيچاره ا م نمي تونست حريفم بشه و هميشه عذاب ميكشيد. چرا كه من گستاخ و سركش شده بودم و اين زماني به اوج خود رسيد كه بابام بعد از هفت سال سرزده به سراغمون اومكد و باعث شد زندگي من سياهتر از قبل بشه و برحسب تصادف اون شب كه من حالم به شدت به هم خورده بود، رضا به عنوان دكتر بالاي سر من اومده بود و از اون پس نميدونم چه حكمتي تو كار خدا بوده كه من هر بار كه درمانده و محتاج ميشدم در اوج نيازم رضا سر راهم قرار ميگرفت. به جان مادرم كه خيلي برام عزيزه، من هيچوقت قصد فريب رضا رو نداشتم. ولي بايد يه چيزي رو هم اعتراف كنم كه هيچوقت هم فكر نمي كردم رضا به شدت وابسته من شده باشه و حالا بعد از اون همه ازار واذيت باز هم منو دوست داشته باشه. براي همين وقتي ديدم نمي تونم خودئمو با شرايط وفق بدم و اين مسئله باعث ناراحتي هردومون مشه خودمو كنار كشيدم . با يك نفر ديگه نامزد كردم فكر مي كردك اين به نفع هردومونه، ولي هزاران افسوس كه باعث بدبختي هردومون شد. با ياداوري روزهاي سختي كه پشت سر گذاشته بودم، گريه مجال حرف زدن را از من گرفت. طفلي پيمانه با ديدن حال و روزم به زور با چوبدستي هايش از جا بلند شده و به كنارم امد و در حاليكه خودش هم گريه ميكرد منو دلداري ميداد. بعد از اينكه حسابي گريه كرده و سبك شدم، به دستشوي رفته و صورتمو زير اب گرفتم تا از داغي صورتم كاسته بشه. همين كه سرم را بالا گرفتم و بعد از چهار سال رنگ چشمامو كه ديگه برام غريب ه شده بود ديديم، پيش از پيش بر خودم لعنت فرستادم

در امتداد حسرت 74

titash — Sun, 26 Jul 2009 16:05:18 GMT

گوشي را روي ميز گذاشتم كه پروانه خانم با فيس و افاده گفت:

سلام چند نکته

titash — Sun, 26 Jul 2009 15:41:18 GMT

سلام ای بابا من که گفتم کارم چیه من اون لحظه چون شرکتها داشتن بسته میشدن حتما باید میرفتم جایی چک می گرفتم. بعدشم رفتم یه کورتون دیگه تزریق کردم که این درد مسخره رو تحمل کنم. بعدشم سن من تو وبلاگ هست ۲۵. چون تاریخ تولدم کامل پس اقا یا خانم "یه غریبه" حدس سنم زیاد مشکل نبود.

پارمیدا و پریسام و........ من از کسی ناراحت نیستم شماها حق دارید مشکل از منه که به خاطر کار م در درجه اول وب عدش این دردای مزخرف بهترا ز این نمیتونم تایپ کنم. ssمن به شما حرفي نزدم شما گفتي چه خبر شده گفتم تصميم گرفته شده من ديگه نظري ندم همين ببخشيد كه ناراحت شديد

یکی از بجه ها گفت سایت ۹۸ داره میزاره. بله اون قبل از من شروع کرد اما اینقدر کند میذاشت که همه بچه ها درخواست کردن کس دیگه ای این کار بکنه. فکر کنم خیلی هاتون اینجا از این موضوع اگاه باشید پس حداقل این یکی تصدیق کنید. البته اگه زحمتتون نمیشه. گناه کسی رو هم نمیشورم شاید اونی که الان داره تو ۹۸ میذاره از من کپی کرده که رسیده به من. چون به گفته خودشون خیلی از من عقب تر بودند. برای من مهم نیست چون این گذاشتم که همه بخونن. اگه ایشون دارن سریعتر تایپ میکنن پس عجله کنید عقب نمونید. من فقط دارم به قولی که دادم عمل میکنم. چون تااخر هفته بیشتر نیستم. پس عجله کنید از این ماجرا جا نیمونید برید ۹۸.

یکی هم پیشنهاد قشنگ اسکن را داد . اونایی که غزال خوندن دیدن که غزال اسکن شده بود و خوندنش سخت و با مکافات (اگه دوست دارید تصدیق کنید) بعدشم اقا یا خانمیکه این پیشنهاد دادن من پول این کتاب برای بچه ها دادم منم میتسونستم صبر کنم یکی از راه برسه و کتاب بزاره. اما خواستم این کار بکنم . نه دستگاه اسکنر دارم نه پولی معادل ۱۰ برابر پول کتاب که ۶۸۰ صفحه پول اسکن بدم. سختی بکشم راحتتره. ارزششم حداقل برای خودم بیشتره. بقیشم ادامه ندم بهتره.

در امتداد حسرت 73

titash — Sun, 26 Jul 2009 13:29:27 GMT

به اتاقش رفتم و تا خواستم بغلش كنم ديدم جايش را خيس كرده ، عزا گرفتم چون نميدانستم چيكار بايد كنم. با وجود مهمان، عزيز خانم را هم نمي توانستم صدا كنم. از روي ناچاري به ليلا زنگ زدم و گفتم: